WELKE FIETS PAST BIJ U?

Een racefiets is gemaakt om snel te zijn op asfalt. De banden zijn smal (28–32 mm, smaller dan twee vingers), het stuur buigt naar beneden en u zit voorovergebogen. Samen zorgen ze ervoor dat de wind u minder afremt.

Binnen het type zijn er aero-, endurance- en klimmodellen; welke bij u past, bepalen we samen in de winkel aan de hand van de routes die u rijdt.

Schijfremmen zijn inmiddels standaard. In de regen en op lange afdalingen remmen ze voorspelbaarder dan velgremmen; de verhouding tussen knijpkracht en vertraging blijft gelijk.

Dit is de fiets van deze streek. Het asfalt rond Nevşehir is goed en de routes zijn lang; ons team, dat drie dagen per week rijdt, fietst vooral op de racefiets. Gülşehir–Avanos, Avanos–Göreme–Uçhisar, in het weekend Avanos–Kalaba–Kayseri … Allemaal asfalt, allemaal lang.

Van een afstand lijkt hij op een racefiets; van dichtbij ziet u de verschillen. De banden zijn veel breder (38–50 mm), het frame is langer en de voorvork staat schuiner. Daardoor blijft de fiets rustig op een slechte ondergrond: hij springt niet weg als u over stenen rolt.

De versnellingen zijn lichter. Dat merkt u op een steile klim met bagage achterop en water en spullen voorop: waar u met een racefiets uit het zadel zou moeten, blijft u zitten.

Frame en vork hebben bevestigingspunten voor bagagedrager, spatborden en bidons. Daarom is een gravelbike ook een reisfiets; u hebt er geen tweede fiets bij nodig.

Eerlijk gezegd: hier wordt weinig gravel gereden. Omdat het asfalt rond Nevşehir goed is, kiezen de meeste fietsers voor een racefiets, of voor de paden voor een mountainbike; in ons team rijdt bijna niemand gravel. We verkopen hem toch, want voor wie aan een lange reis begint zonder te weten hoe de wegen zullen zijn, is het het juiste gereedschap: de meeste buitenlandse fietsreizigers die door Cappadocië komen, rijden op een gravelbike.

Er zijn twee basisontwerpen. Een hardtail heeft alleen voorvering; een fully heeft achter ook een schokdemper.

Een hardtail is lichter, vraagt minder onderhoud en brengt uw trapkracht direct over op de grond. Voor onverharde wegen en paden van gemiddelde moeilijkheid is hij genoeg, en van hetzelfde geld gaat meer naar remmen, versnellingen en wielen.

Een fully vangt ook de klappen van achteren op. Op afdalingen met rotsen en wortels houdt het wiel meer contact met de grond, en dat betekent grip en controle. Daar staat tegenover dat hij zwaarder is en meer onderhoud vraagt.

De veerweg geeft aan hoe ver de vering bij een klap kan inveren en wordt gemeten in millimeters: met een vork met 100 mm veerweg kan het wiel tot 10 cm omhoog bewegen. Meer veerweg maakt de fiets comfortabeler bergaf en zwaarder bergop. Fietsen met veel veerweg hebben een vlakkere balhoofdhoek; ze zijn rustiger bij hoge snelheid en trager in krappe bochten.

Een telescopische zadelpen (dropper post) maakt in technisch terrein een groot verschil. Met een hendel aan het stuur laat u het zadel zakken en kunt u uw gewicht naar achteren brengen; na de afdaling komt hij met één druk weer omhoog.

U zit rechtop. In het verkeer ziet u uw omgeving en wordt u gezien; rug en polsen worden nauwelijks belast. Voor wie dagelijks 20–30 minuten fietst, is dit het juiste type.

De meeste hebben bevestigingspunten voor spatborden, bagagedrager, standaard, bel en verlichting; sommige hebben die al. Een kettingkast houdt olie van uw broek: dat lijkt een detail, maar als u elke dag naar uw werk fietst, maakt het alle verschil.

Trekkingmodellen zijn sneller dan stadsfietsen en geschikt voor langere afstanden. Ze kunnen ook lichte onverharde wegen aan, zodat u in het weekend een tocht kunt maken.

Meestal worden 20 inch wielen gebruikt. Kleine wielen trekken makkelijk op, maar zijn minder comfortabel op een slechte ondergrond; kinderkopjes vangen ze minder goed op dan grote wielen.

Vouwen duurt 15–30 seconden. Hij past in een lift, in de kofferbak en in de bus. We laten het u één keer in de winkel zien; de tweede keer doet u het zelf.

Zadel- en stuurhoogte zijn ruim verstelbaar; mensen van verschillende lengte in hetzelfde huishouden kunnen dezelfde fiets gebruiken.

De scharniersluitingen moeten regelmatig worden gecontroleerd. Dat staat op onze onderhoudslijst; komt u met een vouwfiets, dan kijken we daar speciaal naar.

Een BMX heeft 20 inch wielen, één versnelling en een stevig frame. Hij is gemaakt voor sprongen en trucs, niet voor afstand.

Het dirtjumpmodel in de winkel hoort bij dezelfde familie: één versnelling en een stevig frame, maar grotere wielen dan een BMX; hij wordt gereden op springparcoursen en in de stad.

Frame en vork zijn dik, omdat ze gemaakt zijn om harde landingen op te vangen. Om dezelfde reden is de fiets zwaar; zie dat als een ontwerpkeuze, niet als een gebrek.

Singlespeed-stadsfietsen hebben weinig aandrijvingsonderdelen, dus het onderhoud is licht. Daar staat tegenover dat u op heuvelachtige routes flink moet werken.

Bij dit type zijn een helm en bescherming geen advies maar een noodzaak. Koop de elleboog- en kniebeschermers op dezelfde dag.

Het gangbare type is de fiets met trapondersteuning: de motor helpt alleen terwijl u trapt en er is geen gashendel. Hij fietst niet voor u, hij ondersteunt uw benen.

In Turkije bepalen twee grenzen of het als fiets geldt: een continu vermogen van hoogstens 0,25 kW, en ondersteuning die stopt bij 25 km/h of zodra u ophoudt met trappen. Een fiets binnen die grenzen heeft geen rijbewijs, kenteken of registratie nodig. Wat daarboven zit, is geen fiets meer en valt onder de regels voor bromfietsen.

De motor zit op een van twee plaatsen. Een naafmotor zit in het wiel en is voordeliger. Een middenmotor zit bij de trapas; het gewicht blijft laag en in het midden, en bergop trekt hij krachtiger. In het terrein gaat de voorkeur naar een middenmotor.

De actieradius is geen vast getal. De accucapaciteit (Wh), het gekozen ondersteuningsniveau, uw gewicht, wind, helling en bandenspanning spelen allemaal mee. De opgave van de fabrikant is gemeten in de zuinigste stand.

Hij is zwaarder dan een gewone fiets. Moet u hem een trap op dragen of in de auto tillen, houd daar dan vanaf het begin rekening mee.

Bij een kinderfiets wordt de maat bepaald door de wielmaat, niet door de framemaat.

Leeftijd geeft alleen een eerste indicatie. Wat telt, zijn lengte en binnenbeenlengte; twee kinderen van dezelfde leeftijd kunnen 15 cm verschillen.

In de winkel letten we op twee dingen: staat het kind met de voeten goed op de grond als het op het zadel zit, en kan het de remhendel zonder moeite inknijpen? Lukt geen van beide, dan is de fiets te groot en is het beter een jaar te wachten.

Kinderen die beginnen op een loopfiets (zonder pedalen) leren het evenwicht sneller dan kinderen die met zijwieltjes beginnen.

Een kettingkast lijkt een detail, maar is op een kinderfiets belangrijk: de broekspijp raakt niet in de ketting en de hand van het kind komt niet aan de vette ketting.

Zijwieltjes zijn geen blijvende oplossing. Ze moeten er een paar weken nadat het kind heeft leren trappen af; anders vertragen ze het leren van het evenwicht. We halen ze gratis voor u af in de winkel.